سهیل شیرنگی آهنگساز، مدیرهنری و مدرس موسیقی است با بیش از ۱۴ سال سابقهی تدریس و آهنگسازی. او دانشجوی کارشناسی ارشد آهنگسازی در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو است و عضو انجمن آهنگسازان آمریکا میباشد
در سال ۲۰۲۵ بهعنوان دستیار تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو فعالیت داشته و در چند درس تئوری و آهنگسازی با استادان مختلف همکاری کرده است. او در این نقش به هدایت تمرینهای کلاس آنسامبل آزاد، تحلیل آثار موسیقی قرن بیستم و یاری در آموزش هارمونی و فرم برای دانشجویان پرداخته است
فعالیتهای او شامل همکاریها و اجراهای بینالمللی در سبکهای معاصر، کلاسیک و تجربی در کشورهایی چون ایران، یونان، ایتالیا، برزیل، آلمان، آرژانتین و ایالات متحده است. او بنیانگذار و مدیر هنری آنسامبل خانه رویا در تهران است که به اجرای آثار موسیقی معاصر اختصاص دارد
تاکنون جوایز متعددی از جمله جایزهی دوم جشنوارهی بینالمللی موسیقی الکترونیک تهران، جایزهی سوم مسابقهی بینالمللی آهنگسازی ارگینسکی (بلاروس) و بورس آهنگسازی از دانشگاههای بینالمللی را دریافت کرده است. آثارش در فستیوالهایی چون جشنوارهی موسیقی معاصر تهران و در آمریکای جنوبی اجرا شدهاند
او در کنسرواتوار تهران آموزش دیده و نزد استادانی چون نادر مشایخی، شهرداد روحانی، و دیمیتری پاپاگئورگیو در زمینهی آهنگسازی درس آموخته است. همچنین در آمریکا در کارگاههای آهنگسازی شرکت کرده است
در کنار آهنگسازی، بیش از یک دهه در آکادمیهای معتبر تهران به آموزش پیانو، تئوری موسیقی و آهنگسازی پرداخته و شاگردان بسیاری را برای اجراها و رقابتهای حرفهای آماده کرده است
از دیگر مسئولیتهای او میتوان به مدیریت گروه پارسیک، نظارت بر گروه باس در کر فیلارمونیک ایران اشاره کرد
عضو خانهی موسیقی ایران و مرکز موسیقی معاصر است و از سال ۲۰۲۴ عضویت انجمن آهنگسازان آمریکا را نیز دارد
آثار او در ایران، آلمان، یونان، برزیل و آمریکا منتشر شدهاند، از جمله آلبومهای
ایماژ، مایلستروم و مجموعهی سیاست–زیباییشناسی شماره ۴
مقالهها و آثار پژوهشی او در سایتهای دانشگاهی منتشر شدهاند، از جمله
- مقاله و پارتیتور «کتیبه» – دانشگاه UCLA
- مقالهی «بهتر است پیش از مواجهه با اثر هنری، دربارهاش ندانیم»
- پروفایل پژوهشی در گوگل اسکالر
- ارائه در سمپوزیوم بینالمللی موسیقی میکروتونال دانشگاه موتزارت سالزبورگ
- طنین پرستش: مضامین مذهبی در موسیقی مقدس و سکولار ویلیام برد
او در سالهای اخیر تحلیلهایی از آثار بتهوون، دبوسی، اشتوکهاوزن و وارز ارائه کرده و مقالاتی در زمینهی ارتباط موسیقی معاصر با نظامهای فواصل غیرغربی نوشته است